Bülent Ecevit

Pülümürün bir dag köyünde gördüm onuyasini sordum bir giz gibi güldükimi seksen dedi köylülerden kimi yüzyüzüne baktim bir giz gibi güldü

bir asa vardi elinde

bir solmus kiralligin

kadifeden harmanisi üzerinde

bir hititliydi o bir selcukluydu

bir ermeniydi bir kürttü

bir türk

yasini sordum bir giz gibi güldü

koluma girdi bir soylu kadinca

tozlu köy yolunda sürüyerek etegini

beni tek gözlü sarayina götürdü

köy yapisi kulübesinin

zamani onda yitirdim ben

yitik zamanlara onda eristim

en soylu yoksullugun toprak döseli sarayinda

bir tac gibi kondu basima Türkiyelligim

Yorumlara Kapanmıştır.